چاپ

زمانی که لازمست تبادل داده با یک پورت پردازنده با سرعتی بالا انجام شود، سیستم عامل XIRAC بطور مستقیم با آن پورت در ارتباط خواهد بود. اما در بسیاری از موارد لزومی به خواندن یا نوشتن داده‌ها بر روی پورت‌های ورودی یا خروجی با سرعت بالا وجود ندارد که در اینصورت سیستم عامل بطور غیر مستقیم و با روش مالتی‌پلکس این کار را انجام می‌دهد. روش مالتی‌پلکس این قابلیت را دارد که می‌توان هر یک از پایه های پردازنده را به 8 ورودی یا خروجی مختلف گسترش داد. این امر تعداد ورودی و خروجی‌ها را تا 8 برابر افزایش داده و از این‌رو به این نوع پورت، پورت‌ توسعه یافته گفته می‌شود. سیستم عامل داده‌های مربوطه را با نرخ صد بار در ثانیه بر روی پورت‌های توسعه یافته خروجی نوشته و یا اطلاعات پورت‌های توسعه یافته ورودی را با همین نرخ می‌خواند. این سرعت خواندن و نوشتن داده‌ها در بیشتر موارد عملی از جمله خواندن داده‌های دمایی از سنسورها، خواندن داده‌های ورودی تحریک زونها و یا فرمان قطع و وصل کردن رله‌های مختلف کافی خواهد بود.

با توجه به آنکه اصول اولیه پورت‌های توسعه یافته، تقسیم‌بندی زمانی در خواندن یا نوشتن داده‌ها است لذا سیستم عامل در هر لحظه تنها به یک ورودی‌ یا خروجی‌ از هر پورت توسعه یافته اجازه ارتباط مستقیم با پردازنده را می‌دهد. در عمل می‌توان با توجه به تعداد پورت‌های توسعه یافته مورد نیاز، از تمام یا بخشی از این مدارها استفاده نمود. در صورت استفاده از این مدار، می‌توان بصورت غیرمستقیم و با کمک متغیرهای کنترلی مربوطه، به پورت‌های توسعه یافته دسترسی و عملکرد آنها را کنترل نمود.

 

13035-MedPic-gray